Başınıza Gelen Trajikomik Olaylar

  • Konu belli, ne gülme krizine sokan ne de hayata dair iç burkan detaylarda kendine yer bulabilen, insanı gülmekle ağlamak arasında bırakan olaylarımızı paylaşalım. Mesela mı?


    Bu olayın başlangıcı hemen hemen bundan iki sene önceye dayanmakta, yine yaz aylarındayız ve üniversite yeni tatile girmiş, evde dizi seyrettiğim sırada, aniden telefonum çaldı ve şu şekilde bir sohbet gerçekleşti;


    " Merhaba ben Yunus, Nejla teyzenin oğluyum, annem vefat etti ve yarın bilmem nerede cenazesi var annemlere iletirsen sevinirim." Telefon kapandıktan sonra o sırada evde tek olduğumdan ailem geldiğinde söylerim diye aklımın bir köşesine yazdığımı düşünerek dizime devam ettim.. Neyse buraya kadar her şey normal ama size konu bütünlüğü açısından bir kaç bilgi vermek zorundayım, ilk olarak Nejla teyze kimdir? Bu teyzemiz eski oturduğumuz apartmanda üst katta oturan, annemin o dönem yakın arkadaşlarından, böyle minnoş, şirin mi şirin bir yaşlı teyzemiz olup, o evden taşındıktan sonra ki bu 10 yıla denk geliyor, senede bir kaç kere telefonda görüştüğü annemin vefa borcu olan ailecek sevdiğimiz yaşlı bir teyzemiz. Tabi Nejla teyzenin oğlunun beni aramasının sebebi, bundan 3-4 sene önce Nejla teyze bize ziyarete geldiğinde, telefon kullanmayı bilmediği için annemin numarasını onun telefonuna eklememi istedi ama ben tabi annemin numarasını ezbere bilmediğim için kendi numaramı yazma eşekliğini yapmıştım ve bu durum böyle kaldı. Anneme ulaşmak istediklerinde beni ararlardı ve bir şekilde annemle görüşürlerdi ki o da yılda 1-2 kere en fazla hatır için kısa bir sohbet şekline son bulurdu. Neyse işin özü bu vefatında 3-4 ay sonra evde bilgisayarımda zaman öldürürken annem gelip, oğlum Nejla teyzenden haber yok mu baya uzun süredir sesi çıkmadı? gibi bir soru sorunca benim kafamda bir anda şimşekler çaktı ve, kısa süreli şoku atlattıktan sonra kafamdaki hesaplar sonucu, annemin cenazeyi kaçırmasına mı yoksa unuttuğum için bana çemkirmesine mi ya da daha kolay mı geldi bilmiyorum ama şu cevabı vermiştim


    " hayır annecim aramadı hiç".


    Evet abilerim, ablalarım, kardeşlerim bu şu ana kadar işin trajedi kısmıydı ve artık olayın komedi kısmına gelelim. Bu olaydan yaklaşık 2 sene geçti ve annem hala Nejla teyzenin yaşadığını zannediyor. Hala ara ara yalanlarla olayı geçiştirsem de ( anne aradı dışarıdaydım, anne aradı selamı vardı çok, anne dur şimdi işim var sonra ararsın vs...) gibi bahanelerle geçiştirsem de hala anneme bu durumu nasıl açıklayacağım hakkında hiç bir fikrim yok. Hayır ortak bir eş dost olsa da Nejla teyze vefat etti bizi aramadılar diye çocuklarına çamur atsam diye beklemekten bu zamana kadar gerçeği sakladım . Nejla teyzeyi böyle bir olaya alet ettiğim için utanıyorum ve annecim, bunların hepsi sen üzülme diye yaptım demek isterdim ama yaşananların hepsi eşekliğimin bir sonucu maalesef. Sanırım yavaş yavaş telefonda Nejla teyze rolu yapacak birine ihtiyacım olabilir...

    Post was edited 1 time, last by RiSe ().